Είσοδος μόνο για τα Μέλη

Τίτλος: Φάρμακα και οδήγηση: μερικές σκέψεις βγαλμένες από επαγγελματική εμπειρία και από το ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΟΛΟΓΙΟ εκδ. ετ.2000.

Συγγραφέας/επιμελητής: Διονύσης Κουρούμαλος, φαρμακοποιός, μέλος ΜΟΤΟ.ΛΕ.Β. (Βόλος)


Από τα πλέον διακινούμενα από τον πάγκο φάρμακα είναι αυτά για το συνάχι. Χάπια κυρίως (Panadol flu, Clarityne-d, Comtrex, κλπ.) με θεαματικά αποτελέσματα χάρη στα αντισταμινικά και την ψευδοεφεδρίνη, που περιέχουν.

Τα αντιισταμινικά από τα παλαιοτέρα (Fenistil, Phenergan, Atarax), που είχαν και περισσότερες παρενέργειες, εξελίχθηκαν (Clarityne, Zirtek) και έχουν φτάσει τώρα στα νεότερης γενιάς (Aerius, Xozal κ.α.) με λιγότερες κατά το δυνατόν ανεπιθύμητες δράσεις.

Όμως όλα αυτά τα φάρμακα έχουν κατασταλτική δράση στο κεντρικό νευρικό σύστημα με αποτέλεσμα τη μείωση της ικανότητας αντίδρασης κατά την οδήγηση. Προσθέστε εδώ και τη συνεργεία που κάνουν με το αλκοόλ και έχετε μια καλή εικόνα του συνδυασμού συνάχι: comtrex-μότο-ποτό. Ακόμη να προσθέσω κάτι που συχνά ξεφεύγει την προσοχή μας και είναι ο χρόνος, που τα φάρμακα εξακολουθούν να κυκλοφορούν στον οργανισμό μας μετά την λήψη τους. Αυτός ο χρόνος ποικίλει από αρκετές ώρες έως αρκετές ημέρες!

Χαρακτηριστικό παράδειγμα εν προκειμένω αποτελεί μια άλλη (αν και όχι τόσο χρήσιμη σε μοτοσυκλετιστές) ομάδα φάρμακων, τα ηρεμιστικά. Το γιατί τα αναφέρω εδώ αν και δε μας αφορούν θα το καταλάβετε στο τέλος.

Μεγάλη ομάδα του πληθυσμού απ’ ότι ξέρετε παίρνει Lexotanil, το οποίο έχει χρόνο ημιζωής 20-30 ώρες. Δηλαδή ο οδηγός που πήρε χτες βράδυ ένα χάπι 3mg σήμερα το βράδυ έχει στον οργανισμό του σε πλήρη δράση 1,5mg και αύριο βράδυ 0,75mg! Άλλη φίρμα το Stedon έχει χρόνο ημιζωής, που φτάνει τις 70 ώρες!, το Frisium 20-30 ώρες, το Tavor 10-20 ώρες, κλπ. Εδώ φυσικά δε γίνεται λόγος για ποτό (αυτό αφορά όσους έχουν την υπομονή και συνεχίζουν να διαβάζουν το κείμενο αυτό, για τους υπόλοιπους η συμβουλή είναι να προτιμούν burbon...) ... και συνεχίζουμε...

Καταστολή προκαλούν ακόμη και τα μυοχαλαρωτικά (Muscoril, Norflex, Norgesic κ.α.). Όχι όμως τα αντιφλεγμονώδη παυσίπονα (Mesulid, Ponstan, Voltaren, Niflamol κλπ.). Απ’ αυτά μπορείτε μετά από συμβουλή του γιατρού ή του φαρμακοποιού να χαπακώνεστε άφοβα (;). Τα αντιβηχικά δεν επηρεάζουν την οδήγηση εκτός των κωδειινούχων (Sival). Tα αντιβιοτικά καθόλου, ίσα-ίσα βοηθούν απαγορεύοντας ταυτόχρονα το αλκοόλ. Τώρα μια μεγάλη κατηγορία φάρμακων, που έχει επίδραση στην οδήγηση είναι τα αντιυπερτασικά.

Ναι, τα αντιυπερτασικά και μη γελάτε διότι πρέπει να σκεφτείτε (με δέος θα 'λεγα) ότι από αυτούς που μοιράζεστε το δρόμο και αν εξαιρέσουμε, γιατί άραγε, όσους είναι «φορτωμένοι» με νόμιμες (αλκοόλ) ή παράνομες (... εδώ η στήλη δική σας) ουσίες, οι υπόλοιποι σε ένα ποσοστό, που θα 'ναι πάνω από 30%, έχουν μέσα τους αντιυπερτασικά, ηρεμιστικά, ορμόνες (που άλλοτε φέρνουν ευφορία και άλλοτε κατάθλιψη), αντιισταμινικά, κλπ. Προσθέστε κι αυτόν πίσω σας, που έχει πάρει Viagra εδώ και μια ώρα και ακόμη δεν κατόρθωσε να φτάσει στο ραντεβού με τις «θελκτικές καμπύλες» που του υποσχέθηκαν από το τηλέφωνο, και μετά δε θα έχετε καμία απορία για ό,τι συμβαίνει γύρω σας.

Νομίζω ότι μ’ αυτά τα λίγα έχετε μερικές σκηνές από το έργο «Φάρμακα και Μοτοσυκλέτα», που όπως καταλαβαίνετε θα βγαίνει σε πολλά sequels.